Batterijpaspoort en digitaal productpaspoort

Een digitaal productpaspoort (DPP) is een elektronisch dossier over een product, op te vragen via een gegevensdrager zoals een QR-code. Het batterijpaspoort, verplicht vanaf 18 feb. 2027, is het eerste productpaspoort dat de EU bindend maakt. Het algemene kader voor verdere productgroepen legt de Verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (EU) 2024/1781 vast, kortweg ESPR, van kracht sinds 18 jul. 2024.

Twee verordeningen, één systeem

Het batterijpaspoort berust op de Batterijenverordening (EU) 2023/1542, vooral art. 77, art. 78 en bijlage XIII. De ESPR regelt het productpaspoort in het algemeen. Beide zijn met elkaar verbonden:

• Het batterijpaspoort moet technisch, semantisch en organisatorisch volledig interoperabel zijn met de productpaspoorten volgens het recht inzake ecologisch ontwerp (art. 78, punt a), Batterijenverordening).
• De ESPR heeft art. 77, lid 10, in de Batterijenverordening ingevoegd. Daarin staat dat de marktdeelnemer de identificatiecode van elke batterij uploadt naar het DPP-register volgens art. 13 ESPR.
• Art. 13, lid 1, ESPR noemt identificatiecodes van batterijen uitdrukkelijk als inhoud van dit register.

Wat het batterijpaspoort al vastlegt

Veel beginselen die in de toekomst voor alle productpaspoorten moeten gelden, zijn voor batterijen al wet:

• Een unieke identificatiecode per batterij, gekoppeld aan de QR-code (art. 77, lid 3).
• Drie toegangsniveaus: publiek, autoriteiten, personen met een rechtmatig belang (art. 77, lid 2).
• Open normen, machineleesbaar, gestructureerd, doorzoekbaar en overdraagbaar zonder vendor lock-in (art. 77, lid 5).
• Decentrale opslag door de verantwoordelijke marktdeelnemer of een gemachtigde dienstverlener (art. 78, punt c)).
• Beschikbaarheid ook nadat de marktdeelnemer heeft opgehouden te bestaan (art. 78, punt e)).

Het DPP-register

Het register volgens art. 13 ESPR wordt geregeld door Uitvoeringsverordening (EU) 2026/1778. Het is sinds 20 jul. 2026 online. Het slaat geen paspoortgegevens op, alleen de identificatiecode, gegevens over de registrant, een tijdstempel en een controlegetal van de paspoortversie. In oktober 2026 konden batterijpaspoorten er nog niet worden geregistreerd, omdat de gegevenscatalogus voor batterijen ontbreekt. Meer hierover in het artikel over het EU-register.

Identificatiecodes en normen

Voor batterijen schrijft art. 77, lid 3, de ISO/IEC 15459-reeks of gelijkwaardige normen voor. De ESPR voorziet daarnaast in unieke identificatiecodes voor marktdeelnemers en installaties. De Europese normalisatie-instellingen CEN en CENELEC publiceerden op 27 mei 2026 zes productoverstijgende normen voor productpaspoorten, waaronder EN 18219 (identificatiecodes), EN 18220 (gegevensdragers) en EN 18223 (interoperabiliteit). De Commissie heeft ze met Uitvoeringsbesluit (EU) 2026/1736 van 15 jul. 2026 in het Publicatieblad bekendgemaakt. Twee verdere normen over toegangsrechten en gegevensintegriteit waren in oktober 2026 nog niet bekendgemaakt.

Welke productgroepen volgen

Volgens de ESPR heeft een product pas een paspoort nodig zodra een gedelegeerde handeling voor zijn productgroep dat vereist. Het eerste werkplan van de Commissie van 16 apr. 2025 noemt als prioriteiten staal en aluminium, textiel met de nadruk op kleding, meubels, banden en matrassen. Voor textiel plant de Commissie de gedelegeerde handeling voor 2027. De verplichting begint pas na een overgangsperiode. In oktober 2026 waren er voor andere productgroepen geen bindende data.

Wat dit voor jou betekent

• Wie vandaag een batterijpaspoort opzet, bouwt processen die later ook voor andere producten nodig zijn: stamgegevens bijhouden, leveranciers bevragen, identificatiecodes toekennen, labels drukken.
• Houd je gegevens in het officiële formaat bij. Batterypass Online volgt de officiële attributenlijst (versie 2.0), en elk paspoort kan als JSON worden geëxporteerd.
• Controleer bij elke aanbieder de gegevensexport en overdraagbaarheid, want art. 77, lid 5, verbiedt vendor lock-in.